Το ιστορικό παρασκήνιο της ανατροπής του Παπαδόπουλου το 1973

Όλοι ήξεραν τις κινήσεις Ιωαννίδη
Χωρίς την παραμικρή αντίδραση από την πλευρά του Γεώργιου Παπαδόπουλου, ο ταξίαρχος της ΕΣΑ Δημήτριος Ιωαννίδης ανέτρεψε τον παλιό δικτάτορα, τον έθεσε σε κατ’οίκον περιορισμό στο Λαγονήσι και κατέλαβε την εξουσία, για να οδηγήσει τη χώρα σε νέες περιπέτειες.
Όπως αναφέρει η Real News, την παραμονή του πραξικοπήματος, ο Νικόλαος Μακαρέζος είδε τον πρωθυπουργό Σπύρο Μαρκεζίνη και του είπε: «Το καθήκον μου επιβάλλει να πω τη σκληρή αλήθεια. Μόνος τρόπος εξόδου από το αδιέξοδο είναι άρση του στρατιωτικού νόμου, παραίτηση του Παπαδόπουλου, ανάληψη της προεδρίας από τον αντιπρόεδρο Αγγελή και εκλογές». Πρόσθεσε επίσης ότι από δημοσκόπηση που έκανε στην Αθήνα, διαπίστωσε πως το 93% εκφραζόταν κατά του Παπαδόπουλου, το 7% ήταν αδιάφορο, ενώ στους στρατιωτικούς διαπιστώθηκε άρνηση εκδήλωσης γνώμης.

Αλήθειες και ψέματα για τη Φρειδερίκη

Η  αυτοβιογραφία της βασίλισσας Φρειδερίκης, με τον παράξενο τίτλο «Μέτρον Κατανοήσεως», εκδόθηκε το 1971 και χωρίζεται σε είκοσι δύο κεφάλαια.

 Τα τέσσερα από αυτά είναι αφιερωμένα στους άνδρες που σημάδεψαν τη ζωή της: τον Παύλο -ως σύζυγο και βασιλιά-, τον Αμερικανό στρατηγό Τζορτζ Μάρσαλ -του γνωστού Σχεδίου Μάρσαλ- και τον Νοτιοαφρικανό ηγέτη Γιαν Σματς. Σίγουρα, όμως, αυτοί που απουσιάζουν είναι εξίσου σημαντικοί με εκείνους που αναφέρονται. Για παράδειγμα, ο αρχηγός της CIA, ο ερωτύλος Αλεν Ντάλες, διεκδικεί μετά θάνατον θέση όχι μόνο στο μυαλό αλλά και στο κρεβάτι της. Επίσης, εάν η ίδια ήταν ελάχιστα πιο ειλικρινής, θα αφιέρωνε πολύ περισσότερες σελίδες από το βιβλίο της ζωής της στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Ελληνα πολιτικό που μίσησε με μια μανία η οποία μόνο σε ματαιωμένο έρωτα θα μπορούσε να ταιριάζει.
 Ως το τέλος της ζωής της η Φρειδερίκη επαναλάμβανε ότι ο μόνος άνδρας που αγάπησε ήταν ο Παύλος - αυτό όμως ουδέποτε της απαγόρευσε να χρησιμοποιεί τη σαγήνη της για να προσεταιριστεί τους ισχυρούς της εποχής της. «Ο Παύλος ήταν τυχερός, γιατί το ύψος του (1, 93 μ.) τον έσωζε από την καταπάτηση από ενθουσιασμένα πλήθη», γράφει στο βιβλίο της η Φρειδερίκη και συνεχίζει: «Εξείχε συνήθως κατά πολύ επάνω από τα άλλα κεφάλια. Τα πράγματα ήσαν δυσκολότερα για εμένα, γιατί έχοντας μάλλον κοντό ανάστημα, έπρεπε συνήθως να περισώζομαι από τη σύνθλιψη χάρις σε κάποιον ισχυρό βραχίονα». Το στιβαρό μπράτσο που χρειαζόταν η βασίλισσα θα πρέπει να εννοείται κυριολεκτικά και μεταφορικά, εφόσον επέμενε να υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια του θεσμικού της ρόλου με το να αναμιγνύεται διαρκώς στην άσκηση της εξουσίας, κινώντας από το παρασκήνιο τα νήματα αντί του άβουλου Παύλου. Ταυτόχρονα, όμως, το σωματικό περιτύλιγμα αυτής της αχαλίνωτης φιλοδοξίας -ή αρχομανίας- έτυχε να είναι πολύ μικροκαμωμένο: το ανάστημα της Φρειδερίκης δεν ξεπερνούσε το 1,60 μ.

Ο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ ΜΥΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΘΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΛΙΝΑΣ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

Του Χριστοφόρου Πετρίτη

Η πιο μεγάλη ηρωίδα της Αντίστασης είναι η Μελίνα Μερκούρη! Αυτή την απάντηση θα πάρουμε, οποιοδήποτε νέο παιδί και αν ρωτήσουμε. Έχει επιβληθεί μέσα από ένα αδυσώπητο και δαιδαλώδες προπαγανδιστικό σύστημα η αντίληψη αυτή.
Και ίσως ίσως, δεν έχει σημασία αν είναι αλήθεια, αν έκανε κάτι και τι η Μελίνα. Υπάρχει μια γενικότερη φιλοσοφική άποψη, να μην πειράζουμε τους «μύθους» και να τους αφήνουμε να υπάρχουν για να ναρκώνονται οι λαοί. Αν αυτό θέλουν και οι αναγνώστες του «Λαβύρινθου», μπορούν να προσπεράσουν αυτές τις σελίδες. Να τις αγνοήσουν, διότι απλούστατα δεν θα ανταποκρίνονται σε μια τέτοια πρόθεση να μην θιγούν τα «είδωλα».
Δεν χωρεί αμφιβολία όμως ότι ούτε οι αναγνώστες μας, ούτε το ίδιο το περιοδικό μας, κυριαρχούνται από τέτοιες ανιστόρητες απόψεις και είναι εύκολη λεία στις επιβαλλόμενες προπαγάνδες. Ας γνωρίζουμε εμείς την αλήθεια και ας αφήσουμε τους άλλους να ζουν βουλιαγμένοι στην υποκρισία και το ψεύδος.
Σε ό,τι αφορά την ηθοποιό Μελίνα Μερκούρη, το καλλιτεχνικό στοιχείο της οποίας δεν αφορά εδώ να το κρίνουμε, ούτε και είμαστε οι αρμοδιότεροι, γεγονός είναι ο χαρακτήρας της ήταν πάντα αντιστασιακός, πλην μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Η γυναίκα αυτή είχε εκ γενετής μια νοοτροπία αρνητικότητας και αμφισβήτησης των πάντων, αλλά ταυτόχρονα και πάμπολλα στοιχεία κυνισμού, σνομπισμού και ανεξέλεγκτου ηδονισμού. Υπό την έννοια αυτή, βεβαίως ήταν αντιστασιακή. Θα ήταν εξόφθαλμα άδικο να το αμφισβητήσουμε.
Όταν σε μια ψυχραιμότερη εποχή θα κριθεί ως προσωπικότητα η Μελίνα Μερκούρη για τις πολιτικές αντιλήψεις που είχε σε διάφορες φάσεις της ζωής της, τότε θα μπορέσουμε να την κρίνουμε αν πολιτικά ήταν πράγματι αντιστασιακή και αμφισβητίας – ή αν μόνον πήγαινε κατά πού φυσούσε το ρεύμα. Ή και αν ήταν πλήρως αδιάφορη πολιτικά, αρκούμενη στην «αξιοποίηση» (δηλ. στην εκμετάλλευση) των πολιτικών θέσεων που εμφανιζόταν να έχει, προκειμένου να προβάλλει ματαιόδοξα την εικόνα της και να αυξάνει τις γνωριμίες της, όπως και τη φήμη της.
Τα γεγονότα τείνουν βεβαιώσουν ότι από τα πρώτα της βήματα, ωφελιμιστικά ήταν τα κριτήρια, με τα οποία διάλεγε τις παρέες της, τους εραστές της, ακόμη και τους εραστές της μιας βραδυάς. Στόχευε ισχυρούς για να τους σαγηνεύει, ώστε να επωφελείται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
Αλλά και πάλι, όπως και να το δούμε, η Μελίνα ήταν μια αντιστασιακή και μια αμφισβητίας. Δεν ήθελε να ακολουθήσει την «πεπατημένη» για να σταδιοδρομήσει. Πίστευε ότι όλα τα έχει έμφυτα, ότι όλοι της οφείλουν όλα. Το ότι έμεινε για 8+2 χρόνια στον θώκο της υπουργού Πολιτισμού, όσα χρόνια δηλαδή το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στην εξουσία μέχρι τον θάνατο της ίδιας, ήταν το ελάχιστο που θα μπορούσε να διεκδικήσει στην πολιτική διαδρομή της. Αν δεν έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είναι λάθος της ελληνικής κοινωνίας που δεν το έκανε. Π.χ. ποια είναι τα συγκριτικά στοιχεία μεταξύ της ιδίας και του σημερινού Προέδρου Κ. Παπούλια, που θα της στερούσαν αυτόν τον θώκο το 2005, αν ζούσε; Με εξαίρεση βεβαίως το γεγονός ότι αν ζούσε, ασφαλώς θα συνέχιζε να πολιτεύεται, οπότε ως μη αποτυχούσα βουλευτής δεν θα είχε το πλεονέκτημα που με άγραφο εθιμικό δίκαιο έχει θεσπισθεί για να φθάνει κανείς στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα...

Ο οδηγός του μοιραίου τανκ εξιστορεί τα γεγονότα της νύχτας του Πολυτεχνείου

Ο Α. Σκευοφύλαξ, ήταν ο φαντάρος που οδήγησε το τανκ πάνω στην πύλη, γκρεμίζοντας την. Οι πρώτες πρωινές ώρες της 17ης Νοεμβρίου του 1973 και τα όσα τραγικά συνέβησαν τότε σημάδεψαν για πάντα τη ζωή του. «Ντρέπομαι γι' αυτό που ήμουν, γι' αυτό που έκανα», λέει στη μοναδική συνέντευξη που παραχώρησε το 2003, στο «Βήμα», στην οποία εξιστορεί τις αναμνήσεις του από τη μοιραία νύχτα αλλά και τις επιπτώσεις που είχαν στη ζωή του.

Ακολουθεί η αφήγηση του οδηγού του τανκ που γκρέμισε την πόρτα του Πολυτεχνείου, Α. Σκευοφύλακα:

Η πολιτική κρίση του 1955 και η ανάδειξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην εξουσία

Μετά τις δημοτικές εκλογές του 1954 προέκυψε μεγάλη πολιτική κρίση στην Ελλάδα, λόγω της ασθένειας του Πρωθυπουργού Αλέξανδρου Παπάγου. Ως τις αρχές του 1955, η κεντρική θέση του Παπάγου στα πολιτικά δρώμενα της Χώρας ήταν αδιαμφισβήτητη, ενώ ο Εθνικός Συναγερμός διέθετε μια άνετη πλειοψηφία στην βουλή χάρις την σαρωτική εκλογική νίκη του 1952. Ήδη όμως από την Άνοιξη του 1955 με την επιστροφή του από την Ελβετία, η υγεία του Παπάγου είχε επιδεινωθεί σοβαρά και είχε ξεκινήσει μια άτυπη κούρσα διαδοχής μέσα στους κόλπους του “Εθνικού Συναγερμού” μεταξύ των δύο βασικότερων και επικρατέστερων διεκδικητών της πρωθυπουργίας Παναγιώτη Κανελλόπουλου και Στέφανου Στεφανόπουλου.

Μια ενδιαφέρουσα εγκύκλιος του Γ. Παπανδρέου (παππού)

Εν Αθήναις τη 11 Μαρτίου 1965, Προς τους Γενικούς Επιθεωρητάς Μέσης Εκπαιδεύσεως
Πανταχόθεν καταγγέλεται, ότι η Κομμουνιστική Νεολαία Λαμπράκη καταβάλλει μεγάλας προσπάθειας προσεταιρισμού μαθητών των Γυμνασίων. Βεβαίως, εφ'όσον διεπιστώθη ποσοστόν 12% οπαδών της ΕΔΑ κατά τας τελευταίας εκλογάς, ευνόητον είναι ότι θα υπάρχουν και μαθηταί εμποτισμένοι από τας οικογενείας των με αριστεράν ιδεολογίαν.. Και αυτούς, βεβαίως, κατά πρώτον λόγον, θα χρησιμοποιεί η Κομμουνιστική προπαγάνδα προς προσηλυτισμόν των Νέων. Εφιστώ διά τούτο και πάλιν την προσοχήν όλων των Καθηγητών των Γυμνασίων και τους καθιστώ υπευθύνους διά πάσαν σχετικήν δραστηριότητα της Νεολαίας Λαμπράκη. Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Τούτο πρέπει να καταστή συνείδησις της Νέας Γενεάς.
 Ο Εθνικός φρονηματισμός, καθώς και η ηθική και πολιτική αγωγή των μαθητών είναι η πρώτη αποστολή του Διδασκάλου. Και εις αυτήν οφείλουν να επιδοθούν. Τα ιδικά μας ιδανικά είναι τα ιδανικά του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (Εθνική και Πολιτική) και ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΑΓΑΠΗ και ΘΥΣΙΑ. Αυτά είναι τα ιδεώδη μας και με αυτά πρέπει να εμποτισθή, η Νέα Γενεά. ΕΛΛΑΣ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Αληθής Δημοκρατία. Πάσα εκτροπή πρέπει να κολάζεται αυστηρότατα. Και αν συμβή να υπάρξουν διδάσκαλοι, όχι ανήκοντες, αλλά και απλώς συμπαθούντες, ή ανεχόμενοί την κομμουνιστικήν προπαγάνδαν, δεν έχουν θέσιν εις την Εκπαίδευσιν. Όσοι πιστεύουν εις τα Ιδεώδη των, τα υπερασπίζουν. Και την υπεράσπισιν των ιδανικών μας και την εμπνευσιν της Νέας Γενεάς, έχει αναθέσει η Ελληνική Δημοκρατία εις τον Εκπαιδευτικόν κόσμον. Γνωρίζω, ότι έχουν μέχρι τούδε εκδοθή υπό του Υπουργείου Παιδείας πολλαί σχετικοί εγκύκλιοι. Αλλά επεθύμουν, λόγω της μεγάλης σοβαρότητος του θέματος, να επικοινωνήσω και εγώ προσωπικώς μεθ' υμών. Παρακαλώ, όπως εις το τέλος εκάστου μηνός υποβάλητε (Υπουργείον Παιδείας - Γραφείον Υπουργού) εμπιστευτικώς σχετικήν έκθεσιν. Δεχθήτε και διαβιβάσατε προς απαντάς, διδάσκοντας και διδασκόμενους, τους εγκάρδιους χαιρετισμούς μου.
 ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Πρόεδρος Κυβερνήσεως και Υπουργός Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων».

Το παρασκήνιο της δημιουργίας των ΜΑΤ

Το παρασκήνιο της ίδρυσης των ειδικών τμημάτων της αστυνομίας που «σφράγισαν» με τη δράση τους τα χρόνια της μεταπολίτευσης αποκαλύπτει ο άνθρωπος που δημιούργησε τα ΜΑΤ, ο απόστρατος υπαρχηγός της Αστυνομίας Πόλεων, Ηλίας Ψυχογιός.

Η συνέντευξη δόθηκε πριν από εφτά χρόνια, στο πλαίσιο αφιερώματος του «Ιού» της Ελευθεροτυπίας, για τη συμπλήρωση 30 ετών από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Στο σώμα από το 1945, με ενεργό συμμετοχή στην προδικτατορική καταστολή διαδηλώσεων αλλά και στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, ο Ηλίας Ψυχογιός ήταν αυτός που ανέλαβε μεταδικτατορικά να οργανώσει τις καινούριες μονάδες. Τριάντα χρόνια μετά, αφηγήθηκε για πρώτη φορά τη δική του εκδοχή αυτής της ιστορίας.

Μακελειό για μια παραγγελιά...

Ήταν ξημερώματα της 25ης Φεβρουαρίου του 1973, όταν στο νυχτερινό κέντρο διασκεδάσεως των Αθηνών, «Νεράιδα», η κραυγή «Παραγγελιά ρεεε!» έσχιζε το μουσικό άκουσμα και με την συνοδεία ενός μαχαιριού η νύχτα εκείνη ποτίστηκε με αίμα...


Λίγες ώρες πριν, ο Νίκος Κοεμτζής, μαζί με τον μικρότερο αδερφό του Δημοσθένη, έναν φίλο τους, τον Θωμά Καραμάνη και με την συνοδεία δύο γυναικών, τις Σοφία Χαρατζή και Γιάννα Χρηστάκη, επισκέπτονται το κέντρο όπου τραγουδούσε ο Κώστας Καρουσάκης. Στον ίδιο χώρο παραβρίσκεται και μια παρέα 15 περίπου αστυνομικών με πολιτικά, εκτός υπηρεσίας, που γιόρταζε τον επικείμενο αρραβώνα ενός εκ των μετέπειτα θυμάτων, του Μανώλη Χριστοδουλάκη.

Ο Κοεμτζής δεν θεώρησε συμπτωματική αυτή την παρουσία, καθώς είχε προηγούμενα με την αστυνομία. Άλλωστε ο ίδιος, είχε πρόσφατα αποφυλακιστεί, εκτείοντας ποινή τριών ετών φυλάκισης επειδή έκλεψε τον εργοδότη του (ο Κοεμτζής ισχυρίστηκε ότι τον έκλεψε επειδή σταμάτησε να τον πληρώνει). Πίστευε ότι τον παρακολουθούσαν.

Αρχαία ελληνικά ανέκδοτα

Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλά προσποιείται ότι τον αγαπά. Ο Αρίστιππος απάντησε:
«Ούτε το κρασί ή το ψάρι με αγαπούν, εγώ όμως τα απολαμβάνω».

Ένας άντρας είπε στην ερωτομανή γυναίκα του:
«Τι θέλεις να κάνουμε, να φάμε ή να κάνουμε έρωτα».
Εκείνη του είπε:
«Ό,τι θέλεις, ψωμί πάντως δεν έχουμε».

Είπε κάποιος στον Διογένη:
«Οι συμπολίτες σου σε καταδίκασαν σε εξορία».
Και ο φιλόσοφος απάντησε:
«Κι εγώ τους καταδίκασα να μένουν στον τόπο τους».

Η Θύρα του Θανάτου

Τριάντα χρόνια πέρασαν από την τραγωδία της Θύρας 7.

Για τον Σπύρο, ο θάνατός του μέσα στο Καραϊσκάκη έμοιαζε με την υπέρτατη θυσία εν ώρα καθήκοντος. «Πάμε ρε Σπυράκι να πιούμε καμία μπυρίτσα και να πειράξουμε καμία ψόφια», του έλεγα. «Τι λες ρε Μανωλιό, μυαλό κουκούτσι έχεις ! Ο θρύλος παίζει και εσύ μου λες για γυναίκες. Άσε με ρε, είμαι μικρός ακόμα για τέτοια. Έχω καιρό…», έλεγε.

Όλοι νομίζαμε ότι είχε καιρό να ζήσει τη ζωή του, να χαρεί τον Ολυμπιακό του. Οι οικογένεια του, οι φίλοι του, όλοι μας . Κανείς δεν μπορούσε να αντιληφθεί ή έστω να περάσει από το μυαλό του αυτό που θα γινότανε εκείνη την μέρα και τι παγίδα μας είχε στήσει ο θάνατος…η θύρα θανάτου.
Εγώ, ο Μανωλιός, 18 χρόνων τότε , Ολυμπιακός με τις ώρες μου, είχα τον Σπύρο να με βάζει σε τάξη (όπως έλεγε) και να μου θυμίζει ποια είναι η θέση μας και που έπρεπε να είμαστε όταν έπαιζε ο Ολυμπιακός…

Πώς τα Ίμια έγιναν «γκρίζα ζώνη»

Τη μυστική συμφωνία με τους Αμερικανούς για την κρίση των Ιμίων και το πώς η ελληνική διπλωματία αποδέχθηκε, εμμέσως, ότι τα νησιά αυτά αποτελούν «γκρίζα ζώνη» αποκαλύπτει επιστολή του τότε υπουργού Εξωτερικών των Η.Π.Α. Γουόρεν Κρίστοφερ, που φέρνει στο φως της δημοσιότητας η εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής».


Η επιστολή απευθύνεται προς τον τότε υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, Θεόδωρο Πάγκαλο, και στον Τούρκο ομόλογό του, Ντενίζ Μπαικάλ, φέρει ημερομηνία 2 Φεβρουαρίου 1996 και αναφέρει πως οι κυβερνήσεις των δύο χωρών δεσμεύθηκαν να απομακρύνουν στρατιώτες, πλοία και σημαίες από τα Ίμια και την γύρω περιοχή, αλλά και να μην επιστρέψουν σε αυτήν.
Μία ημέρα νωρίτερα, την 1η Φεβρουαρίου 1996 ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α. δήλωνε ότι «οι Η.Π.Α. δεν αναγνωρίζουν ελληνική ή τουρκική κυριαρχία στα Ίμια/Καρντάκ και πιθανολογείται ύπαρξη και άλλων νησίδων στην ίδια κατάσταση».

Γνήσιοι ως Έλληνες σε ποσοστό 99,5%

Το εντυπωσιακό συμπέρασμα ότι εδώ και 2.500 χρόνια, κατά προσέγγιση, η γενετική ταυτότητα των Ελλήνων έχει παραμείνει αναλλοίωτη σε ποσοστό 99,5%, χωρίς επιμειξίες από άλλους πληθυσμούς, προκύπτει από μελέτη διεθνούς ερευνητικής ομάδας, που δημοσιεύτηκε στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό του είδους. Στην ομάδα, στην οποία μετείχαν κορυφαίοι επιστήμονες από ολόκληρο τον κόσμο - ανάμεσά τους και ο καθηγητής Βιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης - ερευνητές από οκτώ ομάδες, χρησιμοποιώντας δείγματα 2.400 ανδρών από 29 διαφορετικούς πληθυσμούς - ανάμεσά τους 143 Έλληνες - μπόρεσαν να δουν κυριολεκτικά την ιστορία μέσα από το χρωμόσωμα Υ και τις απλοομάδες του. Η σημασία των πορισμάτων της έρευνας για τη γενετική ταυτότητα των Ελλήνων είναι καθοριστική, όπως σημείωσε στη "Νέα Κρήτη" ο κ. Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης, αν σκεφτεί κανείς ότι το εν λόγω χρωμόσωμα και κυρίως η απλοομάδα του, γνωστή ως JM, κληρονομείται αναλλοίωτη από τον πατέρα στα αγόρια του, χωρίς να χάνει τα χαρακτηριστικά της στο διάβα των αιώνων. Έτσι, μπόρεσε να αναγνωριστεί από τα δείγματα των 143 Ελλήνων, και να πληροφορήσει τους επιστήμονες όχι μόνο για το γεγονός ότι οι Έλληνες ανήκουν αμιγώς σε συντριπτικό ποσοστό στην Καυκάσια, λευκή φυλή - με τις όποιες προσμίξεις να καταγράφονται μονάχα στο απειροελάχιστο ποσοστό του 0.5% - αλλά και για το ότι οι Έλληνες μετέφεραν το DNA τους και τη λάμψη του ελληνικού πολιτισμού σε ένα μεγάλο τμήμα της δυτικής Ευρώπης, σε κύματα εποικισμού.

Δήλωση - σοκ από προβοκάτορα Τούρκο στρατηγό

«Καίγαμε τούρκικα τζαμιά στην Κύπρο για να ξεσηκώνουμε τους Τουρκοκύπριους κατά των Κυπρίων. Οι άντρες μου είχαν συγκεκριμένες οδηγίες για να πυρπολούν μουσουλμανικά τεμένη». Συγκλονίζεται η Τουρκία από τη δημόσια αυτή ομολογία του Τούρκου στρατηγού εν αποστρατεία Σαμπρί Γιρνιμπέσογλου, ο οποίος στο τουρκικό δίκτυο Χαμπέρ Τουρκ μιλώντας για τη δράση της μυστικής υπηρεσίας που προείστατο, παραδέχθηκε ότι: « Όταν γίνονταν ενδοκοινοτικές συνομιλίες στην Κύπρο πράκτορες της ΜΥΤ πυρπολούσαν τζαμιά στην Κύπρο για να καταστρέψουν κάθε προσπάθεια συνεννόησης μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και να διατηρηθεί η πολεμική ατμόσφαιρα μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

"Το νεκροταφείο των αυτοκρατοριών"

ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΕΣ κορυφές, γκρεμοί, μικρές κοιλάδες και οροπέδια, σπηλιές, κλεισούρες και βάραθρα. Ενας τόπος φτιαγμένος θαρρείς για ανταρτοπόλεμο. Από τα βάθη της προϊστορίας, πολύ προτού φτάσουν οι λοξές μακεδονικές φάλαγγες του «Ισκαντέρ» Μεγαλέξανδρου, εκεί αφήνανε τα κόκαλά τους οι επίδοξοι κατακτητές μιας χώρας ανελέητης για τους απρόσκλητους· μιας χώρας άγριων νομάδων και απροσκύνητων πολεμιστών. Και σήμερα, ιδού: μέσα σε τρεις δεκαετίες,
οι δύο μεγαλύτερες στρατιωτικές υπερδυνάμεις, με όλα τα υπερσύγχρονα οπλικά τους συστήματα, σπάνε τα μούτρα τους και βλαστημούν την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισαν να εισβάλουν. Η Μόσχα στη δεκαετία του 1980, η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της στις μέρες μας. Κάποτε το έλεγαν Βακτριανή, σήμερα το λένε Αφγανιστάν. Ενα νεκροταφείο αυτοκρατοριών, όπου και η πιο ασυναγώνιστη ισχύς- από τους «δορυφόρους» πολεμιστές της αρχαιότητας ως
τους στρατιωτικούς δορυφόρους του Ομπάμα- πληρώνει το τίμημα της Υβρεως και γεύεται τη Νέμεσιν.

Οι σιδηροδρομικές γραμμές, το διαστημικό λεωφορείο και... τα καπούλια του αλόγου

Τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά μεταξύ τους; Διαβάστε παρακάτω για να καταλάβετε!

"Οι 10 πληγές του Φαραώ και.. η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης! "

Σύμφωνα με ομάδα επιστημόνων από διάφορους κλάδους, οι βιβλικές πληγές, που έπληξαν την Αρχαία Αίγυπτο, δεν ήταν αποτέλεσμα της "Θείας οργής" αλλα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης και μίας ηφαιστειακής έκρηξης! Η ομάδα ερευνητών αρχαιολόγων, κλιματολόγων και θρησκειολόγων που είχαν πριν από καιρό κάνει τις σχετικές ανακοινώσεις, έρχονται τώρα με αναλυτικότερα στοιχεία από πραγματικές φυσικές καταστροφές, στις οποίες οφείλονται οι δέκα πληγές της Αιγύπτου!

Αποδόθηκαν οριστικά οι ευθύνες για τη σφαγή στο Katyn

Η ρωσική κάτω βουλή εξέδωσε σήμερα ψήφισμα, με το οποίο παραδέχεται ότι οι σφαγές 20.000 Πολωνών αξιωματικών το 1940 στο Katyn κι ενώ μαινόταν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, έγιναν υπό τις άμεσες διαταγές του τότε ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, Ιωσήφ Στάλιν.


Με το ψήφισμα αυτό δίνεται ένα τέλος στην πολύχρονη διαμάχη ανάμεσα στη Μόσχα και τη Βαρσοβία σχετικά με το ποιος ήταν υπεύθυνος για τη γενοκτονία του Katyn.

Για δεκαετίες, προτού ακόμη καταρρεύσει το κομμουνιστικό καθεστώς στην Ρωσία, οι Σοβιετικοί χρέωναν τη σφαγή του Katyn στους Ναζί, μια θεωρία που αργότερα ανατράπηκε, καθώς ιστορικές πηγές απέδιδαν το έγκλημα στην NKVD, τη διαβόητη μυστική αστυνομία του Στάλιν.

Πως φτιάχτηκε η τούρκικη σημαία;

Όσοι γνωρίζουν τουρκικά ή έχουν επαφές με τούρκους, ας τους ενημερώσουν!...Να τους κάνουν επίσης γνωστό ότι, ενώ μας αποκαλούν Γιουνάνηδες (δηλαδή, Ίωνες) εξακολουθούν να κατέχουν την Ιωνία!!!!!


Αν δεν ξέρετε, ορίστε η απάντηση:

Ελλάς

Ηρόδοτος: Είναι Χειμώνας του 480 π.Χ., μετά την ναυμαχία της Σαλαμίνας, λίγο πρίν τη μάχη των Πλαταιών και ο Μαρδόνιος, στρατηγός των Περσών, επιχειρεί δια του χρυσού να εξαγοράσει τους Έλληνες.

Η Αθήνα έχει μετατραπεί σε σωρό καμμένων ερειπείων και η Αττική γή έχει γίνει στάχτη: ώς και τα δένδρα κομμένα και καμμένα από τις ορδές των βαρβάρων . Οι Λακεδαιμόνιοι, φοβούμενοι μήπως οι Αθηναίοι μηδίσουν, στέλνουν πρεσβεία στην Αθήνα. Ιδου η μνημειώδης απάντηση των Αθηναίων:

Πάμπλο Εσκομπάρ: Ο διαβόητος έμπορος της κοκαϊνης

Ο Μεγαλύτεροs βαρώνοs της κοκαϊνης και έναs από τους μεγαλύτερους εγκληματίες όλων των εποχών  "δεν υπάρχει σύγκριση με άλλους" έλεγαν οι διώκτες του αμερικάνοι και κολομβιανοί.
Ο Εσκομπάρ ήταν τυπικό παράδειγμα ενός πάμφτωχου και αμόρφωτου ανθρώπου που πλούτισε ξαφνικά για να βυθιστεί κατόπιν στην παραζάλη του πλούτου και την αλαζονεία που αυτός γεννά, με συνέπεια να πεθάνει σαν το σκυλί στα 43 του χρόνια.